מנוי לפורטל בכיוון הרוח

קופת BRAVO!        







          



סיפור עם:

הנחש ורועה הצאן/ מערבית גאולה חמילבסקי 



 

היֹה היה רועה צאן זקן, בשעת מרעה הוא נהג לחלל בחליל.  לפתע הופיע נחש גדול, בתחילה פחד ממנו, אך הנחש הרגיע אותו ואמר: אל תפחד! אני זמרתי לקול חלילך, אתה יכול לבטוח בי ובחסדי. הרועה המשיך לחלל, והנחש רקד לשמע הנגינה. לאחר שסיים לנגן הנחש אמר לו: חכה לי דקה ואני כבר חוזר. לא עברה שנייה והוא כבר שב ונתן לו מטיל זהב, בתמורה לכך ששימח אותו. והם הסכימו ביניהם, שכל יום הנחש יתן לו מטיל זהב לאחר שירקוד ויזמר לקול צליליו.

באחד הימים, הרועה הזקן חלה ולכן ביקש מבנו למלא את מקומו. וגם גילה לו את סוד קשריו עם אותו נחש, והדריך אותו איך להגיע למקום. הבן הלך לאותו מקום והחל לחלל בחליל. אחרי זמן מה יצא הנחש ושאל אותו לשלום אביו. והוא סיפר לו שנפל למשכב, והחל לחלל אותה מנגינה שניגן אביו. הנחש החל לרקוד לקול הנגינה עד שהתעייף. אחר כך אמר לו: חכה לי דקה ואתן לך מה שמגיע לך. אחר כך נעלם וחזר עם מטיל זהב.

וביום השני, גברה על הבן החמדנות והתאווה, הוא החל לשאול את עצמו: וכי למה לא לזכות בכל מטילי הזהב במקום לזכות במטיל אחד בכל יום? וכך גמלה בלבו החלטה להרוג את הנחש. ולאחר שסיים לנגן, הנחש הלך להביא לו את מטיל הזהב שמגיע לו. הבן עקב אחריו וכאשר ראה אותו נכנס אל הגומחה שלו, מיהר להכות אותו מכה כה נמרצת במקל שלו, עד שחשב שהמית אותו. אך המכה רק חתכה חלק מזנבו. והנחש מיד התרומם הכיש אותו והרג אותו באחת. וכעבור ימים אחדים, הלך הרועה הזקן אל מקומו הקבוע והמשיך לנגן בתקווה שהנחש יצא אליו, והדברים ישובו לקדמותם. אבל הנחש לא הופיע. ובאחד הימים החל לקרוא לו. חשב שאולי הוא ישמע את קולו ויבוא אליו. ואכן הנחש הופיע ושאל אותו: מה אתה רוצה?

והרועה אמר: בוא! ונשוב למנהגנו הקודם.

הנחש ענה לו: אנחנו לא יכולים לשוב אל אותו מנהג, משום שאני לא שוכח את זנבי, ואתה לא שוכח את בנך. אני מבקש ממך ללכת בשלום, ואני מזהיר אותך שאני אהרוג אותך לכשאפגוש אותך בפעם הבאה. 

الراعي والافعى  -  قصة شعبية                                                                                                         

 

كان هنالك رجل مسن يرعى الغنم. وبينما هو يعزف على مزماره خرجت أفعى كبيرة. خاف منها اولا لكنها قالت لهلاعليك انا قد طربت لأنغام مزمارك ولك مني الامان والاحسانفأستمر يعزف لها وهي تتراقص على تلك النغماتوبعد ان أكمل, قالت له انتظرني برهة من الزمن وماهي الا برهة وعادت اليه الافعى ودفعت له بقطعة من الذهبكانت سبب لسعادته وفرحه . واتفقا انها في كل يوم سوف تدفع بقطعة من الذهب بعدما ترقص طربا على وقع انغام مزماره .

 وفي أحد الأيام مرض ذلك الرجل ولذلك طلب ابنه وأفشى له سر علاقته بتلك الافعى وطلب منه ان يحل محله وأدله على المكان. فذهب الابن لذلك المكان وبدأ العزف. وبعد قليل خرجت الأفعى وسألته عن أبيه ، فأخبرها بمرضه . وبدأ يعزف نفس اللحن وبدأت الافعى ترقص طربا حتى تعبت ، وهنا قالت له : انتظرني برهة من الزمن وسآتيك حالا بما تستحق . ثم غابت وعادت ودفعت له قطعة من الذهب.  وفي اليوم الثاني تمكن منه طمعه وجشعه عندما أخذ يتسائل في نفسه : لماذا لا أحظى بكل قطع الذهب بدل قطعة واحدة ؟؟

  وصمم على أن يقتل الافعى.  وعندما انتهى العزف وذهبت لتحضر له جائزته ، تبعها بخلسة.  وعندما شاهدها تدخل جحرها،  تسارع عليها وضربها ضربة قوية بعصاه ظنا منه انها ماتت،  لكن الضربة كانت قد قطعت ذيلها فقط . فأستدارت عليه وافرغت سمها فيه وقتلته في لحظتها .

 وبعد عدة أيام ذهب الراعي المسن الى مكانه المعهود وظل يعزف عسى أن تخرج اليه الأفعى ويعود كسابق عهده. ولم تخرج. وفي يوم من الأيام أخذ يناديها عسى أن تسمعه وتخرج ،  وفعلا خرجت وقالت له: ما تريد مني ايها الراعي ؟؟

 فقال لها:  لماذا لانعود الى سابق عهدنا ؟؟

 فأجابته :  أيها الراعي،  لا نستطيع الى ذلك سبيلا،  لأنني لن أنسى ذيلي وأنت لن تنسى أبنك . سأدعك تذهب بسلام  وأحذرك بأنني سأقتلك أذا صادفتك مرة أخرى.

 

האתר נבנה במערכת 2all בניית אתרים